مــن مثــل هرکــس نیستـم

خـــود را به من عادت نده
مــن مثــل هرکــس نیستـم
یک روز هستم پـــــیش تو
یک روز دیـــگر نیستــــــم،
از من مخواه عاشـق شدن
عشق سرابی بیش نیست،
آن کس که از مـن ساختند
جزسایه ایی ازخویش نیست،
هرگــز بـرایــــم دل مـــده
چشمــــــان خود را تر نکـن،
این وضع پـــر آشوب من
آشفتــــــه و بـدتــــــر نکـــن،
هرگــــز نگومی خواهمت
من دوســــــــتت دارم هنـوز
تو حیف هستی نازنیــــــن
در پای بی مهـــــــرم نسوز
ای آفتاب زندگی
دیگر به روی من متاب
آرامش مطلق تویی
من دائما در اضطراب
سر مستی و دلدادگی
از من گذشته خسته ام
فردا عزیمت می کنم
بار سفر را بسته ام

من خودم هستم !!!

من نه عاشق هستم!!!

و نه محتاج نگاهی که بلغزد بر من !!!

من خودم هستم !!!

و یک حس غریب !!!

که به صد عشق و هوس می ارزد!!!

گاهی سوال می شود برایم

گاهی سوال می شود برایم

سوال می شود که می توانم فراموشت کنم؟

می توانم تو را نبینم ؟

می توانم تو را از یاد ببرم ؟

می توانم حضورت را . از خاطره هایم . از زندگیم پاک کنم ؟

می توانم بی تو . به راهم ادامه دهم ؟

و به فرض توانستن :
اصلا می خواهم این کار را بکنم ؟

گاهی هم سوال را بر می گردانم و از آن طرف می پرسم 

 با این تفاوت که دیگر سوال از توانستن نیست 

 سوال از خواستن و انجام دادن است .

این سوالم می شود که . تو فراموشم می کنی ؟

 اصلا من حضوری دارم پیش تو ؟

ردی از من هست در خاطره هایت . تا بگویی میخواهی حضورم را پاک کنی ؟

با اینکه فکر می کنم جواب سوال خودم را می دانم 

 باز دچار تردید می شوم . چه برسد به جواب سوال تو

می دانم که نه می توانم و نه می خواهم تو را فراموش کنم